طراحی سایت
سه شنبه 3 اسد 1396.
امروز
الثلاثاء 2 ذو القعدة 1438.
برابر با
Jul 25 2017.
و

فصلنامه روزگار

ورود به سایت

بلوایی که جان کری آمد و برپا کرد و رفت هنوز به قوت خود باقی است و منتقدان موافق و مخالف بسیاری را در لایه های درونی و بیرونی حکومت برانگیخت که نه تنها این ننگ تاریخی را نمی پوشانند بلکه رنگ و لعابش هم می دهند. از ابتدای گمانه زنی ها و رایزنی های پشت پرده و زمزمه های درگوشی برای چگونگی وضعیت عبدالله در چوکی ریاست اجرایی یا جایگزین شدن اجباری و مصلحتی در چوکی معاونت اول بجای عبدالرشید دوستم، نیز حتی بدبینانه ترین نگاه ها بسمت وساطت دوباره ی جان کری نمی رفت اما... اما ورود غیرمنتظره ی وزیر خارجه امریکا به کابل و گفتگوهای صریح و بی پرده اش با اشرف غنی و عبدالله، به یکباره تمام معادلات را بهم زد و خبر از فرمان دیکته شده ی پنج سالگی موقت دولت سهمیه بندی با چوکی تعریف نشده ی ریاست اجرایی بعد از ختم زمان اولیه ی دو ساله را داد. بلوایی که جان کری آمد و برپا کرد و رفت هنوز به قوت خود باقی است و منتقدان موافق و مخالف بسیاری را در لایه های درونی و بیرونی حکومت برانگیخت که نه تنها این ننگ تاریخی را نمی پوشانند بلکه رنگ و لعابش هم می دهند. اینکه وزیر خارجه امریکا بعنوان رهبر و رییس جمهور مقتدر و دیکتاتور افغانستان عمل کند و چینی شکسته ی وحدت ملی را با تار و پود پوسیده دوباره و چندباره بند بزند؛ لکه ی ننگی بر دامان روسای جمهور و اجرایی و کابینه با تجاوز آشکار امریکا به حاکمیت ملی، تمامیت ارضی، آرمان های ملی و عزت افغانستانی است. گرچه واکنش ها به قایله ی جان کری ختم نشده است و سروصداهای بیرونی ارگ اعم از اپوزیسیون، نهادهای مدنی، مسوولان حکومت پیشین و نمایندگان مردم در پارلمان و سنا گوش های افغانستان را کر کرده است اما از داخل ارگ هیچ صدایی شنیده نمی شود و سکوت محض حکم فرما است. اصلا بحث بر سر اینکه این تغییر و تبدیل حکم 2 ساله به 5 ساله تا چه میزان به صلاح و مصلحت مردم افغانستان یا نیروهای خارجی و برنامه های غربی بوده یا نبوده نیست بلکه نقش تعیین کننده و فعال امریکا در انفعال و انجماد ارگ ریاست جمهوری و قصر سپیدار غیر قابل اغماض است. با این احوال و اوضاع و این تفاسیر، باید در همه ی مقاطع حساس و حایز اهمیت دیگر که مسوولان بی مسوولیت بحرانی جلوه می دهند؛ منتظر ظهور یکباره منجی امریکایی بر خاک افغانستان و بر دولت باشیم. آیا بدون ورود وزیر خارجه امریکا نمی شد به یک جمع بندی نهایی و قابل قبول با تجمیع نظر اساتید و صاحبنظران و ارگ نشینان رسید؟ هیهات!
منبع خبر: شبکه اطلاع رسانی افغانستان

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید