طراحی سایت
سه شنبه 25 میزان 1396.
امروز
الثلاثاء 27 محرم 1439.
برابر با
Oct 17 2017.
و

فصلنامه روزگار

ورود به سایت

طرح جامع امنیتی و اداری مناطق مرکزی از سوی معاون دوم ریاست جمهوری

 

در سال های اخیر مناطق مرکزی کشور یا هزاره جات که شامل ولایات بامیان، دایکندی، بخش های زیادی از غزنی، میدان وردک و غور و قسمت هایی از پروان، سرپل و سمنگان می شود، از جهات مختلف با چالش های متعدد امنیتی مواجه شده است. در مناطق مختلف ولسوالی های کجران، گیزاب و شهرستان در ولایت دایکندی و ولسوالی های جلریز، دایمیرداد و بهسود در میدان و ولسوالی های جاغوری، مالستان، ناهور و... در غزنی و ولسوالی های لعل و سرجنگل و پسابند در غور و مناطقی در بامیان و همچنین شاهراه های کابل- قندهار، جلریز- بهسود و غوربند- بامیان و سایر راه های منتهی به هزاره جات، در طول یکسال اخیر، صدها نفر به صورت فردی و یا گروهی مورد حمله قرار گرفته و به شهادت رسیده اند و اموال آنان به غارت رفته است.

نگرانی دیگری که به خصوص پس از حضور داعش در افغانستان و رشد گروه های افراطی و شدت یافتن ناامنی ها در کشور در طی دو سال اخیر، افزایش یافته است، ترس از هجوم این گروه‌ها به مناطق مرکزی و مسدود ساختن راه های مواصلاتی این مناطق است. در حالی که مناطق مرکزی و همه شاهراهها و مسیرهای منتهی به این مناطق ناامن است ولی متاسفانه هیچ سازوکار امنیتی مناسب که بتواند در مواقع اضطراری از این مناطق دفاع کند، وجود ندارد و در سال های گذشته هم در هنگام ایجاد تشکیل و بازنگری ساختار اردو و تعبیه قوت های مربوط به قول اردوها و جزوتام های مربوطه، برای این مناطق هیچ قطعه خاصی در نظر گرفته نشده است. شاید به این دلیل که در آن سال ها این مناطق از امنیت کامل برخوردار بود. ولی اکنون با توجه به چالش های امنیتی که پدید آمده، یک طرح امنیتی همه جانبه و مطمئن که بتواند این مناطق را در برابر دشمن حفظ کند، بیش از هر زمان دیگر لازم و ضروری به نظر می رسد.

از طرف دیگر تعدیل واحدهای اداری در مناطق مرکزی به دلیل افزودی در تشکیلات پولیس و نیروهای امنیتی، نیز می تواند ضریب امنیت را در این مناطق بالا ببرد. علاوه بر آن، تعدیل واحدهای اداری باعث تسهیلات در ارائه خدمات عمومی، پاسخگویی حکومت به مطالبات تاریخی و دیرین مردم و عمل به تعهداتش در برابر ملت، انکشاف متوازن، تأمین عدالت اجتماعی و مهم تر از همه سبب تطبیق یکی از مهم ترین مواد قانون ا ساسی خواهد شد. در فقره آخر ماده یکصد و سی و ششم قانون اساسی آمده است:

«واحد اداره محلی ولایت است. تعداد، ساحه، اجزا و تشکیلات ولایات و ادارات مربوط، بر اساس تعداد نفوس، وضع اجتماعی و اقتصادی و موقعیت جغرافیایی توسط قانون تنظیم می گردد

تطبیق عدالت اجتماعی و بیرون شدن از حصار طبیعی، یکی از آرزوهای دیرینه مردمان ساکن در مناطق مرکزی بوده است. تحقق آرزوها و خواست های برحق شهروندان کشور در این مناطق در گذشته های دورتر امکان پذیر نشد ولی در دوره جدید تنها یک قدم برداشته شد که تأسیس ولایت دایکندی در سال 1383 بود و اکنون تعدیل واحدهای اداری بر اساس سه معیار ذکر شده در ماده 136 قانون اساسی یکی از نیاز های اساسی و از مطالبات برحق مردم است.

با توجه به آنچه گفته شد در دو سال اخیر چندین بار در شورای امنیت ملی افغانستان فیصله شد که برای تأمین امنیت این مناطق تدابیری اتخاذ گردد. در آخرین بار به تاریخ 1 سرطان 1395 به وزارت های سکتور دفاعی و امنیتی هدایت داده شد که گزارش مفصل خویش را پیرامون وضعیت امنیتی و مشکلات اکمالاتی افغانستان مرکزی، به شورای امنیت ملی ارائه نمایند. به تعقیب آن، در جلسه شورای امنیت ملی مؤرخ 27 میزان 1395 گزارشی راجع به این موضوع ارائه شد. اما باز هم در باره این گزارش، تصمیم عملی اتخاذ نگردید. از این رو این جانب و جناب استاد محقق معاون محترم ریاست اجرائیه تصمیم گرفتیم که طرح جامع تری را در این رابطه تهیه کرده و به شورای امنیت ملی ارائه نماییم.

این طرح جامع، در دو بخش مرتبط به هم یعنی بخش امنیتی و بخش اداری تهیه شد و با امضای معاون دوم رئیس جمهور و معاون دوم ریاست اجرائیه، به تاریخ 16 قوس 1395، به مقام ریاست جمهوری و شورای امنیت ملی تقدیم گردید. این طرح به تاریخ 28 قوس 1395 در جلسه رهبری سکتور امنیتی در دفتر مشاوریت امنیت ملی، به تفصیل و با ذکر دلایل، توسط این جانب و استاد محقق تشریح شده و از سوی اعضای جلسه مورد بحث همه جانبه قرار گرفت و فیصله به عمل آمد که یک هیأت مسلکی و تخنیکی مرکب از همه نهادهای دفاعی، امنیتی و ملکی مربوط به این موضوع، در خلال یک ماه با سفر به مناطق مذکور و مشوره با مردم و ادارات محلی، بررسی های دقیق و همه جانبه را انجام داده و نتیجه بررسی ها را توأم با پیشنهادات خود به شورای امنیت ملی ارائه نماید.

هدف اصلی ما این است که خطرات و تهدیدات موجود در مناطق هزاره جات مورد توجه حکومت قرار گیرد و به هر ترتیب ممکن تدابیری اتخاذ گردد که مردم اطمینان پیدا کنند که حکومت، مسئول تأمین امنیت آنان بوده و در مقابل هر نوع تهدیدات احتمالی پاسخگو است و همچنین با توجه به تعداد انبوه نفوس در برخی از ولسوالی ها و صعب العبور بودن مناطق و محرومیت مردم و مشکلات موجود در تأمین خدمات عمومی، حکومت در تعدیل واحدهای اداری به گونه ای اقدام کند که مردم بتوانند با سهولت بیشتر به خدمات عمومی و مراکز دولتی دسترسی پیدا کنند. امیدواریم هیأت موظف در بررسی های دقیق خود، مطالبات و خواسته های مردم این مناطق را در نظر گرفته و به زودترین فرصت، پیشنهادات عملی خود را ارائه نماید.

این طرح مشتمل بر دو بخش امنیتی و اداری است که خلاصه آن جهت اطلاع علاقه مندان و جلب توجه و همکاری مردم و مسئولین مربوطه، نشر می گردد:

اول- طرح امنیتی:

به منظور کنترل مسیرهای ارتباطی و تأمین امنیت راه های مواصلاتی مناطق مرکزی، اطمینان خاطر مردم و اعتماد سازی میان مردم و دولت، استقرار هشت کندک در مناطق مختلف به ترتیب زیر ضرورت دارد:

الف- یک لوا از اردو در مرکز بامیان با شش کندک در مناطق ذیل:

1- یک کندک در مرکز ولایت بامیان؛

2- یک کندک در ولسوالی شیخ علی ولایت پروان؛

3- یک کندک در بهسود ولایت میدان وردک؛

4- یک کندک در ولسوالی کجران ولایت دایکندی؛

5- استقرار یک کندک در نیلی مرکز ولایت دایکندی؛

6- استقرار یک کندک در لعل و سر جنگل ولایت غور.

ب- دو کندک در جاغوری و بلخاب:

با توجه به این که جاغوری و بلخاب با بامیان فاصله زیاد دارد، برای این دو منطقه دو کندک از لوای غزنی و قل اردوی شاهین پیشنهاد می گردد:

1. استقرار یک کندک از لوای غزنی در ولسوالی جاغوری؛

2. استقرار یک کندک در ولسوالی بلخاب و سفید میدان کوهستانات ولایت سرپل.

دوم- طرح تعدیل واحدهای اداری مناطق مرکزی:

لازم به یادآوری است که خواسته ها و مطالبات مردم مناطق مرکزی، تأسیس سه ولایت به مرکزیت ولسوالی های جاغوری، بهسود و لعل و سرجنگل و ولسوالی های اطراف آن ها است که متأسفانه تا کنون در این مورد اقدامات عملی صورت نگرفته و امیدواریم این آرزو در آینده عملی شود و اقداماتی در زمینه تأسیس سه ولایت فوق صورت گیرد. اینک با توجه به استعجالیت و ضرورت های عاجل مردم، طرح تعدیل و انقسام ولسوالی ها پیشنهاد می گردد.

تعدیل ولسوالی های بزرگ مناطق مرکزی که دارای نفوس زیاد و ساحات وسیع و صعب العبور هستند به ترتیب ذیل پیشنهاد می گردد:

1- انقسام ولسوالی لعل و سرجنگل ولایت غور، با جمعیت تقریبی 180 هزار نفوس، به دو ولسوالی؛

2- انقسام ولسوالی ورس ولایت بامیان، با جمعیت تقریبی 160 هزار نفوس، به سه ولسوالی؛

3- انقسام ولسوالی بهسود (حصه دوم بهسود) ولایت میدان، با جمعیت تقریبی 160 هزار نفوس، به سه ولسوالی؛

4- انقسام ولسوالی ناهور ولایت غزنی، با جمعیت تقریبی 140 هزار نفوس، به دو ولسوالی؛

5- انقسام ولسوالی جاغوری ولایت غزنی، با جمعیت تقریبی 300 هزار نفوس، به سه ولسوالی؛

6- انقسام ولسوالی مالستان ولایت غزنی، با جمعیت تقریبی 140 هزار نفوس، به سه ولسوالی؛

7- انقسام ولسوالی میرامور ولایت دایکندی، با جمعیت تقریبی 160 هزار نفوس، به دو ولسوالی.

والسلام.

سرور دانش

معاون دوم ریاست جمهوری اسلامی افغانستان

29 قوس 1395

منبع:   http://www.vpo.gov.af/

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید