طراحی سایت
چهارشنبه 4 اسد 1396.
امروز
الأربعاء 3 ذو القعدة 1438.
برابر با
Jul 26 2017.
و

فصلنامه روزگار

ورود به سایت

آسیب‌شناسی دینی شبکه‌های تلویزیونی افغانستان

 


چکیده
پیدایش قارچ‌گونه تلویزیون‌ها در افغانستان، توجه مردم را به خود جلب کرده و موجب کارکردهای مثبتی و منفی شده است، از این‌رو نگارنده به آسیب شناسی دینی شبکه‌های تلویزیون در افغانستان پرداخته است. این مقاله در آغاز به معرفی شبکه‌های تلویزیونی در افغانستان پس از آن به قابلیت‌های تلویزیون و برنامه‌های آن اشاره دارد، سپس برخی از تأثیرات مثبت و منفی تلویزیون بر مخاطبان از جمله پرکردن اوقات فراغت، جامعه پذیری، یادگیری، اختلال در فعالیت‌های کودکان، و نیز تأثیر فیلم‌های مربوط به بزرگ سالان بر کودکان و تأثیر آگهی‌های تلویزیونی و خشونت را مورد بررسی قرار داده و راه کارهایی برای به حداقل رساندن کارکردهای منفی آن ارائه نموده است.
مقدمه
روزها می‌گذرد و تولیدات صنعتی همچنان بر تعداد و تنوع خود می‌افزاید و بدون وقفه، یکی پس از دیگری آنها را به دست انسان‌ها می‌سپارند و صاحبان آنها از دور، به واکنش انسان‌ها با این تازه واردها می‌نشیند. تلویزیون پدیده‌ای است عجیب که چندی است وارد زندگی انسان‌ها شده و به‌گونه‌ای معجزه‌آسا تقریباً همه خانه‌ها را اشغال کرده است چنانکه توجه بیشتر اندیشمندان را به خود معطوف داشته است. به همین دلیل، گروهی از پژوهشگران آن را وسیله‌ای برای نابودی جامعه انسانی می‌دانند. در مقابل، گروهی دیگر آن را وسیله‌ای برای سرعت بخشیدن و بالا بردن توانمندی بشر محسوب می‌دارند. در این مقاله، کوشش شده است «آسیب‌های دینی شبکه‌های تلویزیون در افغانستان» مورد بررسی قرار دهد. در افغانستان آزادی بیان وجود دارد، از تلویزیون‌ها و رادیوها گرفته تا مطبوعات آزادند تا از شخص اول مملکت انتقاد کنند. مسائل بسیار سری کشور را به نشر بسپارند. تلویزیون‌های زیادی در سطح افغانستان ایجاد شده است هرچند برنامه‌های آنها از کیفیت خوبی برخوردار نیست. و بیشتر برای سرگرمی بینندگان ایجاد شده است. دولت همچنین مسئله را می‌خواهد تا مردم به شکل سرگرم باشد تا مورد انتقادات شهروندان واقع نگردد.
آسیب‌های دینی در شبکه‌های تلویزیونی افغانستان مشاهده می‌گردد، کم نیست در زمینه‌های مختلف آسیب وجود دارد. همانند: تهاجم فرهنگی غرب در قالب الگوهای ترکی، فرهنگ مصرف¬ و تجمل‌گرایی، تبلیغات کالا با تصویر زن، مدل و مدگرایی لباس، سست شدن نظام خانواده و....هرچند رسانه‌هایی که در افغانستان فعالیت می‌کنند براساس قانون رسانه‌های همگانی کشور است، یعنی بر اساس قانون فعالیت دارند و هر گونه خطای که از این قانون صورت می‌گیرد، کمیسیون عالی رسانه‌ها در افغانستان که در راس آن مقام وزارت اطلاعات و فرهنگ قرار دارد، این تخطی‌ها را بررسی می‌کند. اگر تهاجم فرهنگی یا تخطی‌هایی صورت گرفته باشد، باید رسماً به کمیسیون عالی رسانه‌ها شکایت کرد.
معرفی شبکه‌هایی تلویزیونی افغانستان
1. پیشینۀ شبکه‌های تلویزیون¬
تلویزیون بوسیله محمد داود خان رئیس جمهور وقت، در سال ۱۳۵۶ تأسیس شد. البته مقدمات آن با سفر محمد موسی شفیق نخست وزیر سابق افغانستان به ژاپن فراهم شد. ساختمان تلویزیون در کنار ساختمان رادیو افغانستان بنا شد و دستگاه‌ها و آنتن‌های آن بر فرازی کوه آسمایی(کوه تلویزیون) کابل نصب شد. وسایل فنی آن را در آنجا نصب کرد و برای اداره این رسانه تعدادی از دانشجویان به کشورهای ایران، بلغارستان، و ژاپن اعزام شدند که تعدادی از آنها کارمندان وزارت اطلاعات و فرهنگ بودند.
دوران زمامداری کمونیستی‌ها(1992-1979)؛ تلویزیون دولتی در افغانستان فعالیت چشمگیری داشته است و نیز یک وزارت را به همین نام «وزارت رادیو و تلویزیون افغانستان» اختصاص به رادیو و تلویزیون داد، همچنین در این دوره، تلویزیون‌های محلی دولتی در چندین ولایت (استان)، تأسیس شدند. این رژیم بنا بر مشی ایدئولوژیک خود، از تلویزیون استفاده زیادی کرد و بوسیله آن، به شکل همه جانبه تبلیغات سیاسی(Propaganda)، علیه مخالفان خود نشر می‌کرد. در دوران زمامداری مجاهدین (1995-1991)؛ بسیاری از وسایل تلویزیون ملی افغانستان به غارت رفت و شماری از رهبران تندرو مجاهدین، با فعالیت تلویزیون مخالفت داشتند، با این هم، نشرات تلویزیون ملی متوقف نشد و بگونه‌ی نامنظم جریان داشت. در دوره زمامداری طالبان(2001-1995)؛ که به نظر می‌رسد سیاه‌ترین دوره در تاریخ معاصر افغانستان، به‌ویژه در تاریخ ژورنالیزم این کشور است، نشرات تلویزیون خلاف «شریعت» خوانده شد و متوقف گردید. از سال 2001 تا حال (اگست 2012)، دوره درخشانی در تاریخ ژورنالیزم افغانستان می‌باشد، زیرا رشد رسانه‌ها بی‌سابقه است. در همین دوران، برای نخستین بار تلویزیون‌های خصوصی با گرایش‌های متفاوت در کابل و شهرهای مهم افغانستان ایجاد شدند. رشد تلویزیون از سال 2001 تا کنون؛ از نظر کمی، روند صعودی داشته است. بگفتۀ برخی مقام‌ها در «وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان»، جامعه افغانستان از تک صدایی خارج شده است و در حال حاضر حدود 50 تلویزیون در کابل و شهرهای مهم افغانستان فعالیت دارند. در افغانستان رادیو و تلویزیون‌های خصوصی دیگری وجود دارد که نزدیک به 100 شبکه رادیویی و حدود 80 شبکه تلویزیونی در سراسر افغانستان فعالیت دارند. در افغانستان تلویزیون‌ها مردم را سرگرم می‌کنند تا فرصت انتقاد از حکومت را نداشته باشند؛ در صورت که در دیگر کشورها دولت به مردم پول می‌دهد تا از دولت انتقاد کند. و در باره برنامه‌های دولت حرف داشته باشد تا تولید فکر و اندیشه شود، ولی در افغانستان برعکس دولت با ایجاد برنامه‌های سرگرم کننده مردم را از تولید فکر و اندیشه باز می‌دارد. اگر یک آماری از تعداد شبکه‌های تلویزیونی فقط در شهر کابل ارائه کنیم بیش از 30 شبکه تلویزیونی در این شهر فعالیت دارد. 34 ولایت افغانستان همگی شبکه رادیو و تلویزیون دارد، این شبکه‌ها را بیشتر بخش خصوصی اداره می‌کند. در مجموع شبکه‌های تلویزیونی خصوصی و دولتی که در افغانستان فعالیت دارند بیش از 80 شبکه است.
2. شبکه‌های تلویزیون¬ دولتی افغانستان
الف ـ تلویزیون ملی افغانستان: تنها شبکه سراسری دولت افغانستان است. افغانستان هم اینک دارای یک سازمان سانه‌ای ملی به «رادیو تلویزیون ملی»(Rta) می‌باشد. این شبکه نه دولتی و نه خصوصی، بلکه رسانه مردمی است که صرفا هزینه‌اش را دولت تأمین می‌کند. تلویزیون ملی افغانستان به عنوان رسانه دولت افغانستان به پخش اخبار و رخدادهای ملی می‌پردازد. معمولاً در بین برنامه‌ها آهنگ‌های ملی و مذهبی پخش می‌شود. در بخش خبر تلویزیون افغانستان علاوه بر سرویس خبری ویژه خود از برنامه‌های تلویزیون دویچه وله آلمان و صدای آمریکا استفاده می‌کند. برخی از برنامه‌های پخش شده از این تلویزیون از این قرارند. هرچند نام این شبکه ملی است و در عمل تا ملی شدن فاصله زیاد دارد. برنامه رنگارنگ(برنامه موسیقی) پخش می‌کند.
ب ـ رادیو و تلویزیون تعلیمی افغانستان(شبکه آموزشی وزارت معارف افغانستان):این شبکه‌ای آموزشی، سازمانی رسانه‌ای متعلق به وزارت معارف افغانستان است. این سازمان در سال ۱۳۴۸ آغاز به‌کار کرد. در طول جنگ‌های افغانستان این سازمان عملاً فعالیتی نداشت تا اینکه در سال ۱۳۸۰ با کمک یونسکو فعالیت خود را از سرگرفت. در سال ۱۳۸۷تلویزیون تعلیمی افغانستان به‌صورت آزمایشی شروع به فعالیت کرد و یک سال بعد در بهار سال ۱۳۸۸ این تلویزون نشرات خود را رسما شروع کرد.
3 ـ شبکه‌های تلویزیون¬ خصوصی افغانستان
الف ـ تلویزیون‌های خصوصی خارج از کشور
برخی از شبکه‌های تلویزیونی بیرون از مرزهای افغانستان برای مردم این کشور برنامه پخش می‌کنند: 1. تلویزیون آریانا افغانستان 2. تلویزیون پیام افغان 3. تلویزیون صدای افغانستان 4 فارسی۱ 5. زمزمه (شبکه تلویزیونی) 6. تلویزیون نشنال جیوگرافیک فارسی
ب ـ تلویزیون‌های خصوصی ولایت کابل
در شهرهای افغانستان تلویزیون‌های خصوصی زیادی فعالیت دارند از جمله در شهر کابل نزدیک به شبکه تلویزیونی وجود دارند.
1. تلویزیون آریانا: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است که از شهر کابل برنامه پخش می‌کند. شبکه خصوصی رادیو و تلویزیون آریانا که نشان اختصاری آن ATN است در روز سه‌شنبه ۱۶ اوت سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد.این شبکه از سوی شرکت تلفن موبایل افغان بیسیم تامین می‌شود. شبکه تلویزیونی آریانا ابتدا با ۵ دفتر مرکزی پخش در چند شهر بزرگ افغانستان آغاز به کارکرد.
متن ضخیم== گستره پخش == تلویزیون آریانا دارای ۲ کانال ملی و بین‌المللی است. کانال ملی آریانا از طریق ماهواره اینست ۳آ (insat 3A) در سراسر افغانستان و ۷۰ کشور جهان قابل دریافت است. این کانال از طریق فرستنده‌های زمینی در بیشتر شهرهای بزرگ افغانستان پخش می‌شود. کانال بین‌المللی آریانا از طریق ماهواره‌های هات‌برد (Hot bird) و گلکسی ۲۵ (Galaxy 25) در اروپا و آمریکا قابل دریافت است.
2. تلویزیون آریا: این شبکه برنامه‌های کارتنی خود را برای کودکان اجرا می‌کند.
3. تلویزیون آیینه: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است. تلویزیون آیینه با سرمایه گذاری مهندس حکیم سادات، مسئول شرکت ظهیرالدین فاریابی، یکی از بازرگانان ولایت جوزجان، راه‌اندازی شده است.تجهیزات و فرستنده‌های تلویزیون آیینه از کشور ژاپن و دستگاهای کامپیوتری نشراتی آن از کشور ایتالیا خریداری شده است. کارمندان، گویندگان و تهیه کنندگان برنامه‌های تلویزیون آیینه، هر یک دوره‌های کوتاه مدت و برخی هم دانشکده ژورنالیسم را در کشور ترکیه گذرانده‌اند.
این تلویزیون بیشتر به زبان ازبکی برنامه پخش می‌کند. برنامه‌های تلویزیون آیینه بیشتر تفریحی و شامل رقص و آواز است. اخبار ملی و جهانی، آهنگ‌های هنرمندان زن افغان، فیلم‌های سینمایی و دیگر برنامه‌های سرگرم کننده و همچنین برنامه ورزشی، تلویزیون آیینه را برجسته ساخته است.برنامه‌های این تلویزیون خصوصی، بیشتر مشابه به نشرات شبکه‌های تلویزیونی غربی است و از همین رو، ساکنان ولایات شمال افغانستان، نسبت به تلویزیون‌های محلی دولتی، پای تلویزیون آیینه می‌نشینند و وقت را صرف تماشای برنامه‌های آن می‌کنند.
4. تلویزیون استار: شبکه خصوصی است.
5. تلویزیون افغان: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است. این تلویزیون به مدیریت، محمد همایون افغانزی اداره می‌شود.
6. تلویزیون امروز: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است که مرکز آن در شهر کابل می‌باشد. این تلویزیون در بنابر امر مستقیم رئیس جمهور افغانستان حامد کرزی در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۰ مسدود گشت و در اکتبر ۲۰۱۰ دوباره به فعالیت آغاز نمود. این شبکه هم اکنون توسط فرستنده¬ای زمینی در کانال ۸ باند VHF در شهر کابل پخش می‌شود. برنامه‌های این تلویزیون شامل موسیقی، فیلم‌های خارجی و کلیپ‌های هندی می‌شود. نشرات تلویزیون امروز اثر خارج از محدوده اسلامی و عنعنات افغانی می‌باشد و نشرات این شبکه در ابتدا ۵ ساعت بود که اکنون ۲۴ ساعته‌است. تلویزیون امروز تنها شبکه تلویزیونی افغانستان بود که ویدئو کلیپ‌های خود را بدون سانسور پخش می‌کرد. این در حالی است سایر شبکه‌ها سانسور شدیدی بر تصاویر نیمه برهنه این ویدئو کلیپ‌ها اعمال می‌کنند.
جنجال‌ها و کشمکش‌ها: برخی کارشناسان رسانه‌ای به این باورند که این تلویزیون وابسته به آمریکا بوده و تامین کننده آنرا سفارت ایالات متحده آمریکا در کابل می‌داند. این تلویزیون در برنامه‌هایی به بیان مطالبی پیرامون امام خمینی(ره) پرداخت که از سوی برخی از علمای دینی و شیعه افغانستان توهین تلقی شد. این تلویزیون برای مدتی در حالت تعلیق به سر می‌بُرد و اجازه پخش برنامه‌های آن توسط امر مستقیم حامد کرزی رئیس جمهور افغانستان به وزارت فرهنگ و ارشاد جمهوری اسلامی افغانستان فسخ شده بود که پس از کشمکش‌هایی دوباره اجازه آن گرفته شد. نجیب الله کابلی به بی‌بی‌سی فارسی گفت که تصمیم رئیس جمهور صرف برای «فشار بزرگان اهل تشیع» اتخاذ شده است. سخنگوی ریاست جمهوری به بی‌بی‌سی اعلام کرد که انتقاد اصلی در مورد این تلویزیون به پخش برنامه‌ای ارتباط دارد که در آن به اهل تشیع اهانت صورت گرفته است بود. سید محسن حجت، عالم شیعه افغان، پس از پخش برنامه‌های جنجال برانگیز تلویزیون امروز، به طور مستقیم در یک سخنرانی در بین هوادارنش این تلویزیون را سخنگوی اسرائیل در افغانستان نامید و خواهان دستگیری نجیب الله کابلی از سوی دولت افغانستان شد. حامد کرزی پس از اعلام مسدود ساختن این تلویزیون، آنرا متهم به خیانت ملی کرد و با اشاره به آزادی بیانی که در رسانه‌های افغانستان وجود دارد و قابل قیاس با کشورهای منطقه نیست، این عمل را سوءاستفاده از این آزادی بیان کرد. نجیب الله کابلی رئیس تلویزیون و عبدالحمید مبارز رئیس اتحادیه ملی ژورنالیستان افغانستان به تصمیم شورای وزیران اعتراض کرده و آن را عملی «ناجوانمردانه» خوانده‌اند و فشارهای حکومت ایران را در قطع شدن نشرات این تلویزیون سهیم دانسته‌اند.
7 . تلویزیون تمدن: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است. این شبکه توسط آیت الله محمد آصف محسنی یکی از رهبران مذهبی اهل تشیع افغانستان تأسیس شده است. مدیریت اجرایی آن را محمد جواد محسنی یکی از نواسه‌های(نوه) موسس بر عهده دارد و محمد رحمتی، مدیر مسئول تلویزیون است. برنامه‌های این شبکه هم اینک از طریق ماهوارۀAsia sat ۳S در آسیای میانه پخش می‌شود. همچنین این شبکه بوسیله فرستنده‌های زمینی در شهرهای مختلف افغانستان قابل دریافت است. برخلاف سایر شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان این شبکه از پخش موسیقی پرهیز می‌کند. محتوای برنامه‌های این شبکه حول و هوش مسائل دینی سیر می‌کند.این شبکه اقدام به پخش برنامه‌های دینی، اجتماعی، سیاسی، ورزشی و ... که در چارچوب احکام اسلامی است، اجرای برنامه می‌کند.
8. تلویزیون دعوت: این شبکه خصوصی برنامه خود را در کابل پخش می‌کند.
9. تلویزیون راه فردا: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است که مرکز آن در شهر کابل می‌باشد این شبکه توسط محمد محقق یکی از نماینده گان مردم کابل در ولسی جرگه ساخته شده‌است. این تلویزیون یکی ایستگاه رادیوئی بنام رادیو راه فردا را نیز دارد.نام این تلویزیون در ابتدا فردا بود که بعداً به راه فردا منتقل شد.این شبکه هم اکنون توسط فرستنده¬ای زمینی در کانال ۸ باند VHF در شهر کابل پخش می‌شود.و بر روی ماهواره ترک‌ست ۲با فرکانس ۱۱۹۸۸-۲۲۲۲-۵/۶ قابل دریافت است.
10. تلویزیون ژوندون 11. تلویزیون سبا 12. تلویزیون سه 13. تلویزیون سپهر
14. تلویزیون شمشاد: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان. این شبکه بیشتر به زبان پشتو برنامه پخش می‌کند. برنامه‌های این شبکه از طریق ماهواره آسیاست ۲ در آسیا و استرالیا قابل دریافت است.
15. تلویزیون طلوع
16. تلویزیون طلوع نیوز: سومین تلویزیون خصوصی افغانستان است که از شهر کابل برنامه‌های خود را پخش می‌کند.
این تلویزیون با سرمایه‌گذاری آقای سعد محسنی که یک مهاجر بازگشته از استرالیا است در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد.تا یک سال این تلویزیون فقط در شهر کابل قابل دریافت بود اما پس از آن با آغاز پخش ماهواره‌ای این تلویزیون از طریق ماهوارۀseat ۲ این شبکه گستره پخش خود را به آسیای شرقی و خاورمیانه گسترش داد.
شیوۀ آزاد این تلویزیون در پخش موسیقی در اوایل موجب بروز مخالفت‌هایی در محافل مذهبی افغانستان گردید بطوریکه برای مثال پس از افتتاح فرستنده زمینی این تلویزیون در شهر هرات جمعی از نماز گزاران در مسجد جامع هرات به گفته خودشان برای غروب تلویزیون طلوع دست به دعا برداشتند. پس از ماجرای محکوم شدن تلویزیون افغان به پرداخت جریمۀ نقدی به سبب پخش برنامه‌هایی که از نظر مقامات ستره محکمه (دادگاه عالی افغانستان) خلاف اصول اسلامی تشخیص داده شد، بیشتر شبکه‌های خصوصی افغانستان اقدام به خودسانسوری برنامه‌های خود کردند و تلویزیون طلوع نیز از این قاعده مستثنا نبود.
اخیرا تلویزیون طلوع اقدام به پخش برنامه‌ای مذهبی کرده‌است تا حدودی از مخالفت‌ها بکاهد اگرچه شدت مخالفت‌ها نیز کم شده و مخالفین طلوع تا حدودی با شرایط جدید رسانه ای افغانستان کنار آمده‌اند.
این شبکه هم اکنون دو کانال به نام‌های تلویزیون طلوع و طلوع نیوز دارد. در سال ۲۰۰۸ این شبکه برای مدت چند ماه کانالی به نام تلویزیون جهانی طلوع برای بینندگانش در اروپا و آمریکا به راه انداخت که این پروژه پس از چندی متوقف شد.
17. تلویزیون کابل نیوز
18. تلویزیون کوثر: یکی از تلویزیون‌های افغانستان است که از شهر کابل پخش می‌شود. این تلویزیون شبکه‌ای مذهبی است که آقای غلام حسین خرد مدیر مسئول آن است. این تلویزیون پس از نزدیک به سه سال زمانی که برخی روحانیون اهل تشیع افغانستان خبر از تاسیس آن می‌دادند سرانجام در بهار سال ۱۳۸۸ به نشر برنامه‌های آزمایشی خود پرداخت. این شبکه هم اکنون فقط در شهر کابل پخش می‌شود. برنامه‌های این شبکه بیشتر برنامه‌های اسلامی است.
19. تلویزیون کهکشان: یک شبکه تلویزیونی فارسی‌زبان است که به پخش برنامه‌های فرهنگی درباره ایران و جهان می‌پردازد. دفتر مرکزی این شبکه تلویزیونی در کشور سوئیس است.گزارش‌های تلویزیونی - تلویزیون کهکشان در تهیه گزارش‌های سرگرم‌کننده و آموزشی فعالیت می‌کند. کنسرت‌های موسیقی- تلویزیون کهکشان نمایش‌دهنده کنسرت‌های موسیقی اصیل، سُنتی و کلاسیک است. فیلم‌های مبتدی و کلاسیک - تلویزیون کهکشان نمایش‌دهنده فیلم‌های مبتدی و کلاسیک است.
20. تلویزیون لمر: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است. این شبکه بیشتر به زبان پشتو برنامه پخش می‌کند
21. تلویزیون نگاه: یکی از شبکه‌ها تلویزیونی خصوصی در افغانستان می‌باشد. این شبکه تلویزیونی بیشتر یک شبکه خبری است که به زبان‌های فارسی دری و پشتو برنامه بخش می‌کند.
22. تلویزیون نور: یکی از شبکه‌های تلویزیونی افغانستان است که از شهر کابل پخش می‌شود. برهان الدین ربانی رئیس حزب جمعیت اسلامی افغانستان مالک و صاحب امتیاز این تلویزیون است. این تلویزیون در روز ۱۵ ساعت برنامه تولید می‌کند. برنامه‌های این تلویزیون عمدتا خبری و سیاسی است. تلویزیون نور هر روز شش ساعت و سی دقیقه برنامه زنده نشر می‌کند. این شبکه در عرصه‌های خبر، سیاست، ورزش و برنامه‌های اسلامی و تاریخی فعال است. این تلویزیون هم اکنون در ولایات کابل، قندوز، قندهار، هرات، ننگرهار، بامیان و بلخ از آنتن عادی ۲۴ ساعت نشرات می‌دهد. برنامه‌های این شبکه به بیشتر به زبان فارسی است، پخش اخبار نیز به زبان فارسی و پشتو وجود دارد. یکی از ویژگی‌های این شبکه پخش اخبار به زبان ازبکی است که در سایر شبکه‌هایی که از کابل پخش می‌شوند دیده نمی‌شود. یکی از برنامه‌های تلویزیون نور، به نام «باور شما»، برنامه سیاسی-انتخاباتی است که با گردانندگی آثار الحق حکیمی، در فهرست نشرات این تلویزیون قرار گرفته است. باور شما هر شب در هفته به استثنای جمعه شب، برای ۵۵ دقیقه به صورت مستقیم (زنده) نشر می‌شود. گرداننده برنامه هرشب موضوعات سیاسی- انتخاباتی را با بیننده‌ها در میان گذاشته و به بحث می‌گیرد. از برنامه‌های دیگر این تلویزیون که به صورت مستقیم نشر می‌شود، آخر خط، پیام نور، دیدار صبح، پزشک آدینه روز، و زندگی می‌باشد.
23. تلویزیون نورین: یکی از شبکه‌های تلویزیونی خصوصی افغانستان است. این شبکه از شهر کابل برنامه‌های خود را پخش می‌کند. برنامه‌های این شبکه بیشتر به زبان فارسی است و برخی برنامه‌ها نیز به زبان پشتو پخش می‌شوند.
24. تلویزیون هفت 25. تلویزیون یک
ج ـ تلویزیون‌های خصوصی ولایت هرات
در شهر باستانی هرات نزدیک به 10 شبکه تلویزیونی فعالیت دارند: 1- تلویزیون تابان 2- تلویزیون ساقی 3- سیمای غوریان 4- تلویزیون ملت 5- تلویزیون هری 6- تلویزیون میهن 7- تلویزیون آسیا 8- تلویزیون نورین (نمایندگی هرات)
د ـ تلویزیون‌های خصوصی ولایت بلخ
1ـ رادیو تلویزیون آرزو در سال 2007 به جهت آگاهی دهی مردم، رشد دموکراسی، آزادی بیان و ملت سازی به فعالیت‌های نشراتی خویش در قالب برنامه‌های خبری و تولیدی شروع کرد.
رادیو و تلویزیون آرزو به همت کمال الدین نبی‌زاده یکتن از تاجران برجسته افغانستان به هدف ارائه خدمت به مردم تأسیس شد، مسئولیت عمومی این رسانه را داکتر نجیب پیکان به عهده دارد. کارمندان رادیو تلویزیون آرزو در تلاش‌اند تا با ارائه برنامه‌های متنوع و پخش به موقع خبرهای افغانستان، منطقه و جهان خدمات بهتر رسانه‌یی را برای هموطنان خویش در افغانستان و خارج از کشور انجام دهند.
برنامه‌های این تلویزیون سیاسی، فرهنگی، آموزشی و سرگرم کننده‌است. اخبار در این شبکه به چهار زبان دری، پشتو ازبکی، و انگلیسی نشر می‌گردد.
ـ برنامه‌های سیاسی: کندوکاو، راهبرد، افغانستان و جامعه جهانی، قانون و هفت.
ـ برنامه‌های موسیقی: ساعت بییست و پنج، نابناب و موسیقی ملل.
ـ برنامه‌های آموزشی: ممتاز، کلبه هنر برنامه‌های سرگرم کننده: آشپزی، آرزوی شما.
تلویزیون آرزو در ولایات کابل، بلخ، هرات، کندز، بغلان، فاریاب، میدان وردک، کاپیسا و پروان روی آنتن‌های عادی قابل دریافت میباشد، هموطنان ما میتوانند نشرات این رسانه را با کیفیت عالی دریافت و تماشا نمایند.
2- تلویزیون مهر: به همت یک تن از نمایندگان پارلمان افغانستان، فردی بنام عباس‌زاده راه اندازی کرده است، که فعلا برنامه‌های آزمایشی خود را پخش می‌کند.
3- تلویزیون مهربان: در شهر بلخ برنامه‌های آزمایشی خود را آغاز کرده است.
4. قابلیت‌های شبکه‌های تلویزیونی
کسی نمی‌تواند مدعی شد که تلویزیون برای مخاطبان صرفاً خوب یا بد است. برای برخی مخاطبان در برخی شرایط، برخی برنامه‌های تلویزیونی زیان بخش است، برای سایر مخاطبان در همان شرایط یا برای همان مخاطب در شرایط دیگر، تلویزیون می‌تواند سودمند باشد. نظر بیشتر بینندگان تلویزیون در اغلب شرایط، بیشتر برنامه‌های تلویزیون خنثی است و زیان و یا سود خاصی ندارد زیرا تلویزیون هم مثل دیگر مصنوعات بشری کارکردهای سه‌گانه در دو بُعد آشکار و نهان دارد:
1.کارکردهای مثبت (نهان و آشکار(
2. کارکردهای منفی (نهان و آشکار(
3. کارکردهای خنثی (نهان و آشکار(
با توجه به این تقسیم بندی، تلویزیون نه صرفاً عاملی است که زندگی طبیعی انسان‌ها را به خطر اندازد و نه وسیله‌ای است مطلقاً برای پیشبرد اهداف بشر. در این زمینه، دیوید سالکید در گفتگو با مجله لایف می‌گوید: من روشنفکری هستم که نگران تلویزیون است. برخی چیزهای خوب در آن است. این چیزهای خوب مثل جزایری مرجانی در اقیانوسی از زباله هستند... تلویزیون مرا دیوانه کرده است چراکه واقعاً دوستش دارم، در حالی که چیز کثیفی است مثل زن بسیار زیبایی که نفرت انگیز به نظر می‌رسد. تنها راه درست کردن آن(تلویزیون) تهذیب گروهی است که تلویزیون را اداره می‌کنند.
قدرت تلویزیون؛ تلویزیون از یک سو، رسانه‌ای است که همه قوای ادراکی انسان(عقل، خیال و وهم) را تحت تأثیر قرار می‌دهد. از این‌رو، یکی از ویژگی‌های متمایزکننده تلویزیون کیفیت و جذابیت آن است. این ویژگی، جزو جداناشدنی این رسانه است. تمرکز و توجه چشم و گوش را می‌طلبد، توجه را به حرکت در یک فضای کوچک معطوف می‌کند. این جعبه جادویی کنار میز غذاخوری و یا هر جایی که مناسب‌تر تشخیص داده شود، قرار داده می‌شود. استفاده کننده از تلویزیون به بیرون رفتن از خانه و تهیه بلیط نیاز ندارد، بدون آنکه از صندلی خود بلند شود، می‌تواند با استودیو، صحنه‌های نمایش و دوربین‌های خبری در دور دست‌ها ارتباط دیداری و شنیداری برقرار کند. همچنین تلویزیون تصاویری پویا به شکل نمادین، همراه با زبان و صدا و موسیقی منتقل می‌کند. از این‌رو، کلیه شرایط لازم برای توجه و جذب در این رسانه فراهم آمده است و این ویژگی تلویزیون را به قدرتمندترین رسانه جمعی از سایر رسانه‌ها متمایز می‌کند.
بنابراین، از طریق تجربه کردن روش نمادینی که رسانه‌های گوناگون را از یکدیگر متمایز می‌کند، کودکان این امکان را به دست می‌آورند تا آن دسته از مهارت‌های لازم فکری را کسب کنند که موجب می‌شود با تأثیر بیشتری از طریق آن رسانه‌ها یاد بگیرند. یادگیری از طریق رسانه‌ها، بستگی به پرورش کافی رفتارهای مربوط به مهارت‌های کلی و نیز مهارت‌هایی دارد که برای استفاده از رسانه‌ای خاص به شکل ویژه موردنیاز است. از سوی دیگر، تلویزیون وسیله‌ای برای بمباران اطلاعات است، و همین دو علت تأثیرات تلویزیون بسیار عمیق و ماندگار است.
5. عوامل آسیب‌های دینی‌ـ اجتماعی در شبکه‌هایی تلویزیونی
با توجه به آن که اکثر آسیب‌های دینی و اجتماعی در یک جامعه تحت تأثیر عوامل گوناگون می‌باشد، مهمترین عواملی که باعث ناهنجاری رسانه‌ای در افغانستان گردیده قرار ذیل است:
الف) وابستگی شبکه‌های تلویزیونی به منابع خارجی
وابستگی حالتی است که در آن رفتار خلاف میل منابع تامین کنندگان، مساوی به نابودی آنها می‌باشد.
ب) سوء استفاده از آزادی رسانه‌ای
بدون شک بر همگان روشن است که آزادی بدون حد و مرز اساس مفهوم پوچ و توخالی بیش نیست که به هیچ عنوان نمی‌توان آن را مصداق عملی بخشید، بلکه در هر جامعه‌ای آزادی‌ها دارای حد و حدود می‌باشد. تنها تفاوت آن این است که حدود آزادی از یک جامعه تا جامعه دیگر متفاوت است و همواره توسط ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی یک جامعه تعیین می‌گردد. پس جلوگیری از پخش برنامه‌های غیر ارزشی در جامعه افغانی سلب آزادی از رسانه‌ها نبوده بلکه تعریف و تعیین حدود برای آزادی رسانه‌ها است. تجاری بودن رسانه‌ها تصویری؛ از مشکلات دیگری است که باعث می‌گردد تا آنومی رسانه‌ای در افغانستان بوجود بیاید.
ج) تهاجم فرهنگی
بسیاری از رسانه‌های تلویزیونی در افغانستان با هدف تهاجم فرهنگی غرب راه‌اندازی شده است. در ارزیابی برنامه‌های شبکه‌های تلویزیونی این کشور، نسبت به گسترش تهاجم فرهنگی غرب در افغانستان و پیامدهای منفی نگران کننده است. تهدیدهای آن بسیار زیان‌بارتر از پیامدهای مواد مخدر و نا امنی در کشور خواهد بود.
افغانستان از جمله کشورهایی است که به دلیل بحران‌های مختلف، زمینه‌های تهاجم فرهنگی در آن تا حدود زیادی مهیا شده و کشورهای غربی تلاش می‌کنند تا از این فرصت بهترین استفاده را ببرند و این مسئله کاملاً آشکار است که فرهنگ غربی با فرهنگ سنتی و دینی مردم افغانستان تناقض دارد.
یکی از ابزارهای کشورهای سلطه‌گر برای دستیابی به اهداف سلطه‌طلبانه‌شان، تهاجم فرهنگی است و کشورهای غربی سعی دارند تا با این حربه و با نشانه رفتن باورها و سنت‌های دینی و اسلامی زمینه‌های سلطه و استعمار خود را فراهم کردند.
پس از استقرار حکومت جدید در افغانستان و فروپاشی طالبان و بوجود آمدن خلاء فرهنگی در این کشور، قدرت‌های غربی سعی کردند از این موضوع به نفع خود استفاده نمایند و افغانستان را مورد تهاجم فرهنگی قرار دهند.
گرچه که علما و اندیشمندان با درک این موضوع بارها و بارها آن را به مسئولین و دست اندرکاران حکومتی گوشزد کردند اما این تهاجم به حدی بود که صدای آنها شنیده نشد و اگر هم شنیده شد، نسبت به آن بی توجهی صورت گرفت.
در افغانستان نزدیک به 80 شبکه تلویزیونی و صد رادیو مشغول فعالیت هستند که برخی از آنها با پخش انواع برنامه‌های مبتذل غربی، فرهنگ و سنت ملی و اسلامی مردم افغانستان را نشانه رفته‌اند.
یکی از استادان دانشگاه کابل درباره اهداف کشورهای غربی از تهاجم فرهنگی در افغانستان چنین بیان می‌کند:
«تهاجم فرهنگی یکی از وسایل تاریخی برای ممالک و دولت‌هایی است که در رأس هستند، از آن استفاده می‌کنند و فرهنگ خود را جابجا با فرهنگ دیگران می‌کنند. ممالک غرب به طور یک جانبه در افغانستان، تهاجمات خود را چه از طریق وسایل ارتباط جمعی که در دسترس خودشان است و چه از طریق وسایلی که توسط آنها تامین می‌شود، گسترش می‌دهند و در حال حاضر این تهاجم در مکاتب ما به نحوی، در دانشگاه‌های ما به نحوی، در ادارات ما به نحوی و حتی در قوانین ما هم به چشم می‌خورد».
د) ترویج فرهنگ تجملات و مصرف‌گرایی
در سال‌های أخیر، سریال‌های دوبله شده غربی و ترکی به میزان چشمگیری از رسانه‌های افغانستان، پخش می‌شود. این سریال‌ها اندک اندک جای سریال‌های هندی را که سال‌هاست سایه سلطه خود را بر فرهنگ و زبان و هنر این سرزمین گسترده است، می‌گیرند؛ اما به نظر کارشناسان مسائل فرهنگی، این دسته از سریال‌ها و فیلم‌ها نیز برخلاف انتظاری که از ترکیه تحت حاکمیت یک حزب اسلام‌گرا می‌رفت، هیچ سنخیت و همخوانی با فرهنگ، ارزش‌ها، اعتقادات و باورهای مردم مسلمان افغانستان و مخاطبان رسانه‌هایی که به صورت گسترده به نشر این‌گونه سریال‌ها می‌پردازند، ندارند.
محتوای اغلب سریال‌های ترکی در حال نشر در تلویزیون‌های داخلی افغانستان، ترویج ابتذال و مد و تجمل و فحشا و بی‌اخلاقی و... است. آموزه اصلی این سریال‌ها درست همان چیزی است که تاکنون مردم افغانستان در سریال‌ها و فیلم‌های هندی و غربی و... شاهد آن بوده‌اند. ترویج چندهمسری برای زنان، روابط نامشروع قبل از ازدواج برای دختران و پسران جوان و نوجوان، بدآموزی‌های ویرانگر به کودکان مانند هتاکی به بزرگان، عدم احترام به والدین، خودمحوری و... از محتویات و پیام‌های اصلی این سریال‌هاست. ترویج گسترده مدل‌های مصرفی تجمل‌گرایی غربی از دیگر پیامدهای این سریال‌هاست. اکنون در بازارهای افغانستان، مشهورترین، تازه‌ترین و در عین‌حال گران‌ترین مدل لباس زنان و دختران، لباس «فاطمه گل» است. فاطمه گل؛ نام شخصیت اول یکی از سریال‌های ترکی به همین نام است که مدت‌هاست که از یک شبکه تلویزیونی محلی در افغانستان در حال پخش است.
البته این نخستین بار نیست که پیامدهای عینی و عملی این‌گونه سریال‌های منحرف کننده، در بازار مصرف تولیدات زنانه در افغانستان قابل مشاهده است. در گذشته نیز لباس‌های زنانه‌ای به نام بازیگران و شخصیت‌های سریال‌های هندی در بازارهای افغانستان رایج شده بود. به باور مردم، بخش بزرگی این سریال‌ها هیچ پیامی جز آنچه در بالا ذکر شد ندارند؛ این نظر را کارشناسان مسائل فرهنگی و رسانه‌ای نیز تأیید می‌کنند. به نظر می‌رسد پیامدهای مخرب و ویرانگر این تهاجم فرهنگی غرب به نمایندگی ترکیه، سال‌ها بعد، تاثیرات بیشتری بر نسل امروز کشور بر جای خواهد گذاشت. به باور کارشناسان، آنچه موجب گسست جامعه مسلمان ترکیه از عقبه ارزشمند و غنی فرهنگ و تمدن اسلامی آن کشور گردیده نیز همین تهاجمی است که از قرن‌ها پیش به این سو، توسط غربی‌ها بر جامعه ترکیه به اجرا گذاشته شده و امروز از سوی خود ترک‌ها بر افغانستان اعمال می‌شود.
اگر به درستی مورد ارزیابی و تحلیل قرار گیرد پیامدهای این تهاجم فرهنگی ویرانگر ترکیه که به نمایندگی از غرب در افغانستان جریان دارد، روی نسل‌های بعدی جامعه افغانی همان تاثیری را خواهد گذاشت که سال‌ها پیش از این، خود جامعه ترکیه شاهد آن بود. در واقع، غرب این بار از مجرای ترکیه در حال اجرای سناریوی قرن‌ها پیش از آن است که خود بر کشور ترکیه به اجرا گذاشت. البته سریال‌ها و فیلم‌های تلویزیونی تنها بخشی از تهاجم فرهنگی ترکیه است که شاید به صورت خودجوش برخی رسانه‌های داخلی ناخواسته در استخدام آنها درآمده‌اند و اهداف شان را به صورت مجانی به خورد خرد جمعی و نسل امروز افغانستان می‌دهند؛ اما این همه ماجرا نیست. شاید اکنون پروژه‌های دیگری نیز هستند که از سوی ترک‌ها در افغانستان، رهبری و اجرا می‌شوند و پیامدهای سنگین آن نسل‌ها بعد در این کشور آشکار خواهد شد. موقعیت کنونی افغانستان، ایجاب می‌کند که مسئولان امور فرهنگی کشور، به صورت جدی به ابعاد این مسئله توجه کنند و جنگ فرهنگی ترکیه که علیه زیربناها و سرمایه‌های فکری، فرهنگی و اعتقادی نسل امروز افغانستان به راه انداخته شده است را با اقدامات پیشگیرانه و عملی، خنثی سازند در غیر آن، دو نسل بعد این سرزمین، از اسلام؛ باورها، فرهنگ، تاریخ و تمدن اسلامی، آینده نه چنان دور نسل‌های بعدی چیزی به یاد نخواهند داشت.
هـ) ترویج لباس به مدل غربی
حجاب یا پوشش لباس یکی از دغدغه‌های مهم امروزی جامعه و به‌ویژه شهرنشینان افغانستان است، در مغازه‌های کشورمان انواع لباس‌های مدل روز غربی یافت می‌شود و تاجران سرمایه‌گذاری‌های کلانی را برای عرضه لباس‌های مدل روز انجام می‌دهند. پوشش لباس در ادارات دولتی، نهادهای خصوصی داخلی، اداره‌های خارجی، دانشگاه‌ها، مراسم‌ها و بازار در افغانستان متفاوت است و هر فردی بر اساس سلیقه، لباس مورد نظر را می‌پوشد و هیچ اداره‌ای، لباس مخصوص کار و فعالیت ندارد. در این اواخر در گوشه و کنار شهر و بازار جوانان بخصوص دختران با تیپ‌های مختلف دیده می‌شود، آنچه اسلام از پوشش لباس به مسلمانان گفته در حال حاضر کمتر دیده می‌شود و بیش از 60 در صد از دختران از لباس‌های چسپان و نازک استفاده می‌کنند. در این میان بسیاری از زنان در شهر کابل لباس‌های چسپ و بدن‌نما می‌پوشند که این امر از نظر گسترش بی‌عفتی درمیان جوانان پیامدهای منفی را به دنبال دارد.
غربی‌ها با استفاده از آزادی و دموکراسی از طریق رادیوها، تلویزیون‌ها و کانال‌های ضد دینی که مشغول فعالیت هستند، پوشش زنان مسلمان تهدید می‌کنند. زنانی که از کشورهای غربی به کشور آمدند، نه تنها پوشش‌شان را رعایت نمی‌کنند، بلکه به عنوان الگوی زنان دیگر هم قرار می‌گیرند، به¬ هرحال بسیاری از زنان در افغانستان در دوران جنگ در کشور روزهای دشواری را سپری کردند بر عزت، عفت و پوشش مناسب خودشان تاکید دارند.
باید در رسانه‌های مثل تلویزیون زنان با پوشش مناسب دینی و بومی ظاهر شوند و نیز دستگاه‌های قانونگذاری بر فروشگاه‌های لباس و عرضه آن نظارت داشته باشند و از ترویج لباس و پوشش‌های زننده و وارداتی جلوگیری شود.
ک) رقابت برای جذب مخاطب
در گذشته تلویزیون از یک شبکه ملی و دولتی بیشتر نبوده، ولی امروزه بیش از 80 شبکه تلویزیونی خصوصی و دولتی در سراسر افغانستان مشغول فعالیت می‌باشد. بنابراین هر شبکه برای دستیابی به مخاطبان بیش‌تر می‌کوشد تا برنامه‌های متنوع داشته باشد، همین مسئله موجب رقابت شده است. تلویزیون برای اینکه بتواند توجه عده‌ای از مردم را به خود جلب و جذب کند، اقدام به پخش آهنگ‌های با خوانندگی زنان می‌کنند و برنامه‌های که رقص و آوازخوانی در آن باشد. و یا برای سرگرمی مردم سریال‌های ترکی، هندی و... پخش می‌کند.
ل) تولیدات سطح پایین تلویزیون
یکی دیگر از مسائل که موجب شده است که تولیدات تلویزیونی در افغانستان به وضعیت نامطلوب داشته باشد این است که تولید فیلم در کشور بسیار در سطح پایین است. شاید این مسئله باعث شده که سال‌ها جنگ و نا آرامی را مردم پشت سر گذاشته است. در امر فیلم‌سازی نیروهای مجرب وجود ندارد. محصولات سینمای کشورهای خارجی را خریداری کرده و دوبله نه چنان حرفه‌ای از شبکه‌های تلویزیونی افغانستان پخش می‌شود. بنابراین فضا برای عرضه محصولات تجاری تلویزیونی و سنیمای دیگر کشورهای خارجی فراهم شده است. سکانس‌های آوازخوانی، رقص در فیلم‌های بی کیفیت هندی، ترکی و غیره از مهمترین عامل جذابیت در شبکه‌های تلویزیونی افغانستان شده است.
م) تلویزیون و فروپاشی نظام خانواده
در سال‌های أخیر، زندگی خانوادگی، به‌ویژه در جوامع غربی، به شکل بنیادین دگرگون شده است. با تغییراتی که به‌وجود آمده است، می‌توان انتظار داشت که مفهوم خانواده نیز دگرگون شود. بی‌بدون تردید، شبکه‌های تلویزیون در شکل‌دهی به باورهای کودکان درباره زندگی خانوادگی، نقش مهمی دارد. تلویزیون خانواده‌های نمونه را برای بینندگان از جمله کودکان معرفی می‌کند و بر ارزش‌های خاصی تأکید می‌ورزد یا برخی از مسائلی که برای اعضای خانواده(دختران و پسران) مهم هستند، به بینندگان ارائه می‌کند. در این میان، کودک نقش‌های خانوادگی خود را در خلال برنامه‌های تلویزیون می‌یابد. بنابراین، تلویزیون به یک معنا، نمایش دهنده خانواده و نقش‌های خانوادگی(نقش مادری، پدری، خواهری، برادری و روابط بین آنها) است که کودک آنها را می‌آموزد. در سال‌های ¬اخیر پدیده اطلاق در افغانستان زیاد شده است. در این میان تلویزیون در از هم پاشیدگی خانواده نقش موثری دارد. همان طور که در استحکام نظام خانواده موثر است.
ی) کاربرد نامناسب از زنان
تلویزیون در افغانستان از حضور نامناسب زنان در شبکه‌های مختلف خود بهره می‌گیرد. زنان را برای اجرای برنامه‌های خوانندگی، رقص و پوشش نامناسب و داشتن مدل‌های موی و لباس‌های وارداتی خارجی و نیز برای تبلیغات تجاری به کار ¬می‌گیرند. زنان با پوشش و آرایش¬ نامناسب در تلویزیون در مقام مجری، گوینده اخبار ظاهر می‌شوند. زنان از نظر پوشش و برخوردهای نا مطلوب در تلویزیون‌ها با فرهنگ ملی و دینی مردم افغانستان بسیار متفاوتند و هضم این مسئله برای مردم دشوار است؛ زیرا یک سری آداب و رسوم ملی و دینی در کشور وجود دارد که مردم به شدت به آنها پایبندند.
برخی از برنامه‌های تلویزیونی مانند: برنامه ستاره افغان شبکه‌های پربینندۀ افغانستان نشر می‌شود. در این برنامه جوانان با اجرای خوانندگی همراه آهنگ برای کسب لقب ستاره افغان با هم رقابت می‌کنند. این برنامه نسخه کپی شدۀ از برنامه‌های تلویزیونی غربی و هندی است. در این برنامه زنان و دختران برای بهترین خواننده با مردم رقابت می‌کنند.
نتیجه‌گیری
هم اکنون، از نظر تأثیر و اهمیت، تلویزیون رسانه درجه اول در افغانستان می‌باشد. در ده سال گذشته تلویزیون‌های خصوصی افغانستان از نظر کمی رشد بی‌سابقه‌ای داشته‌اند، ولی از نظر کیفی و محتوایی از مشکلات زیادی رنج می‌برند. یکی از آسیب‌های مهم تلویزیون‌های کشور، توجه بیش از حد به مسائل تفریحی و سرگرمی آنها می‌باشد، به گونه‌ای که بیشتر برنامه‌های تلویزیونی در این جنبه مشغولند.
بر اساس اصول این رسانه، تفریح و سرگرمی، یکی از ویژگی‌های رسانه‌ها می‌باشد؛ اما در کنار این جنبه، آموزش و اطلاع رسانی هم از کارهای خاص رسانه‌ها هستند. در نشرات تلویزیون‌های افغانستان، جایگاه آموزش در سطح پایین قرار دارد، اما اطلاع رسانی وضعیت بهتری دارد. به علاوه این، به نظر می‌رسد که بسیاری از محتوای تفریحی تلویزیون‌ها، وارداتی هستند که با فرهنگ بومی و سنتی افغانستان در تضاد می‌باشند. نشر سریال‌های هندی، ترکی در قالب فرهنگ غربی در زمان‌های پربیننده که با ویژگی‌های فرهنگ ملی ـ اسلامی افغانستان در تضاد است، بارها با واکنش‌های تند اعضای پارلمان و شورای علما این کشور مواجه شده است. یکی دیگر از آسیب‌های تلویزیون¬ در افغانستان در ده سال گذشته و حال، یکی هم نداشتن برنامه‌های ابتکاری وخلاقیت است. این گونه عوامل موجب شده است تا تلویزیون‌ها در افغانستان به رشد و توسعه مناسب دست نیابند.

پي‌نوشت‌ها:

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید